Piñata geschiedenis: Van het oude China tot moderne feesten

Gepubliceerd: 5 november 2025
Bijgewerkt: 5 november 2025

Heb je je ooit afgevraagd wat de geschiedenis, traditie en techniek is van die leuke snoep piñata's? Maar dit iconische feestgerecht heeft een veel interessanter verleden dan je zou verwachten. Een verhaal dat landen en eeuwen doorkruist, van China honderden jaren 1060x geleden tot jouw volgende feestje.

Wij hier bij Nicro zijn altijd geïntrigeerd door de afkomst van onze feestartikelen. We willen die heerlijke ervaring reproduceren in de vorm van een zeer duurzame piñata. Het was essentieel voor ons om te begrijpen waar deze piñata vandaan kon komen, dus we bleven ijverig samenwerken met onze groothandelspartners en merkklanten wereldwijd. Ga met ons mee terwijl we de nieuwsgierige geschiedenis van de piñata ontrafelen.

Het begin van pinata: Het oude China

De originele piñata werd in deze tijd gebruikt voor het Chinese Nieuwjaar in de lente. De vroege Chinezen maakten koeien- en ossenfiguren van gekleurd papier of klei. Elk werd gevuld met een van de vijf soorten zaden.

De verminking van de figuur was een plechtig en no-nonsense ritueel. De zaden die het volgende jaar een succesvolle oogst symboliseren, begonnen op de grond te vallen toen die boer ze openbrak met zijn stok. Ze verzamelden de as van de verbrande papieren en bewaarden die het hele jaar voor geluk. Het was een traditie die minder met grillen te maken had en meer met hoop - het soort overlevingsvaardigheid dat in ons digitale tijdperk vergeten is.

Het Westen: 700-1400 na Christus Marco Polo en Europa

Een van de meest iconische ontdekkingsreizigers uit de geschiedenis ontdekte hoe je piñata's maakt en bracht ze mee naar huis. Deze Chinese traditie werd voor het eerst vastgelegd door de Italiaanse koopman Marco Polo in de 13e eeuw. Hij nam het idee mee terug naar Europa en het begon snel in Italië.

In Italië werd dit aangepast en kreeg het een christelijke betekenis. Die traditie werd later gekoppeld aan de vastentijd voor Pasen. Italiaans "pignatta" = breekbare pot. De Europese versie van dit voorwerp was meestal een eenvoudige, versierde pot van klei.

Zo verhuisde de praktijk van Italië naar Spanje. De Spanjaarden gebruikten een eenvoudige pot van klei, die werd geslagen met gekleurd papier en linten. Een van de religieuze feesten waarvoor ze het gebruikten was op de eerste zondag in de vastentijd. De Spaanstalige piñata stond symbool voor het weerstaan van verleiding. De man die geblinddoekt om zijn hoofd zit met een stok in de hand staat voor geloof, het bestrijden van het kwaad, en wat men aan zoetigheid binnenkrijgt zijn de geneugten van de hemel.

Naar Amerika gaat de Piñata

Het belangrijkste was de piñata in zijn hoofdstuk van de geschiedenis in de 16e eeuw. De Spanjaarden brachten de piñata naar Nieuw-Spanje toen ze met missionarissen uit Andalusië naar Amerika voeren. Ze landden in het huidige Mexico, dat al lang bewoond was door andere culturen en beschavingen.

Het werd later gebruikt door de Spaanse missionarissen voor evangelisatie. Ze ontdekten dat het een traditie was van de oorspronkelijke Azteekse bevolking. De ceremonie vond elk jaar plaats om de geboorte van hun god, Huitzilopochtli, te vieren. Daarnaast hingen de priesters een aardewerken pot aan een paal in de tempel. Deze was beschilderd met kleurrijke veren en bevatte kleine schatten. Die stok zou worden gebroken en de offergaven zouden worden gedeponeerd Vandaag Aan De Voeten Van Dorststeen, Een EersteRaad_P-Maker_DrawPedido door offergaven te laten vallen ter verering van haar afwezige afgod.

Toen ze deze gelijkgestemde activiteit zagen, pasten de Spaanse missionarissen wijselijk hun piñata's aan om het christendom te vertegenwoordigen. Ze gaven de piñata een nieuwe religieuze betekenis: de oorspronkelijke piñatavorm in Mexico was stervormig - vandaar dat de piñata daar nog steeds populair is - en stond symbool voor de Ster van Bethlehem, die Melchior, Balthazar en Caspar (de Drie Wijzen) naar het kindje Jezus leidde. De zeven punten stonden voor de zeven hoofdzonden. De oogbol was blind geloof, de stok was deugd die de zonde kan vernietigen. De snoepjes en vruchten die erin zaten - dat zijn de beloningen van het eeuwige leven.

De piñata werd een onmiddellijke en blijvende hit in Mexico als een mengeling van Spaanse en inheemse tradities. De piñata was niet langer een buitenlands product, maar had zich stevig verankerd in de lokale traditie.

Hedendaagse receptie: Hoe denken we vandaag over de Piñata?

De piñata is vandaag de dag een wereldwijd icoon geworden, maar hij vindt zijn grootste populariteit in de volgende regio's:

Mexico y Latinoamérica: De geboorteplaats van de moderne piñata. Er is geen verjaardagsfeestje, Kerst Posada of ander feest zonder piñata. De negen dagen voor Kerstmis worden Las Posadas genoemd, een van de vele iconische tradities van deze tijd van het jaar en een groot deel van de cultuur.

De Verenigde Staten - Met een aanzienlijke Spaanstalige bevolking en invloed, is de piñata nu heel gewoon op verjaardagsfeestjes van kinderen in dit land.

Rest van de wereld: Het is ook populair geworden in delen van Europa, Azië en Australië, voornamelijk gespeeld als een leuk, speels gezelschapsspel voor kinderen en volwassenen.

Hoe verdween de Piñata uit China?

Dit is een fascinerende vraag. Het gebruik begon in China, maar het overleefde daar niet in zijn oorspronkelijke vorm. Er zijn een paar belangrijke redenen:

Culturele evolutie: Veel tradities veranderen en verdwijnen in de loop der tijd. De complexe landbouwceremonie van het breken van een dier gevuld met zaden werd waarschijnlijk vervangen door andere nieuwjaarspraktijken en -tradities.

In Amerika omarmde en beschermde de katholieke kerk piñatas. Ze probeerden ook eeuwenlang de geschiedenis van het bijgeloof door te geven. De originele piñatas hadden niet zo'n sterke aanhang in China en ze waren net zo klein.

Naarmate China moderner werd, stierven veel oude volksgebruiken uit of veranderden ze. Ik geloof echt dat het oorspronkelijke piñata-ritueel verdween toen de stad veranderde.

Het gaat om de geest van een traditie, niet om de specifieke traditie zelf. Deze geest is te vinden in elke hoek van onze mondiale samenleving. Na gisteren is de wereld één geworden. Dit laat zien dat piñatas nog steeds populair zijn, ook al wordt China steeds mondialer. Ze zijn populair omdat ze nieuw zijn en mensen ze graag zelf maken.

Conclusie

De piñata, reis van een feesticoon, is niet alleen het verhaal van culturele uitwisseling en aanpassing, maar ook van vreugde. Eeuwenlang heeft het mensen samengebracht, van een oude Chinese zaadpot tot een wereldwijd symbool van feest. Wij bij Nicro zijn er trots op dat we in 2019 nog steeds deel uitmaken van dit geweldige verhaal, door piñata's te maken die je volgende bijeenkomst zullen verankeren! Neem vandaag nog contact op met Nicro voor groothandelbestellingen uit onze catalogus, of over een piñata op maat gesproken project!